محمدرضا مهدوی‌پور/ اگر چه «مقامات آمریکایی» سعی کردند تا رمز اصلی حملات نظامی آغاز شده در صبح روز شنبه ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ هجری‌شمسی را در زیر نام عملیاتی و عنوان هالیوودی «خشم حماسی» (Epic Fury) مخفی کنند؛ اما واقعیت میدان حکایت از آن دارد که رمز اصلی این حمله نظامی همان «شیر یهودا» (מגן יהודה‌) است که توسط «استراتژیست‌های یهودی» برای این «جنگ سرنوشت‌ساز» برگزیده و توسط «مقامات ارشد رژیم صهیونی» رسما رسانه‌ای شده است. عملیاتی که نه تنها در «شَبات» (שַׁבָּת‌) به عنوان «روز مقدس یهودیان» آغاز شده و ...؛ بلکه این تهاجم نظامی تنها چند روز پیش از فرارسیدن موعد «پوریم» (פורים‌) به عنوان یک جشن ویژه و کاملا یهودی صورت پذیرفته است. جشنی که یادآور «کشتار تاریخی» بیش از نیمی از جمعیت آن روز «ایران» توسط «یهودیان» می‌باشد و حالا تقارن آغاز تهاجم نظامی مشترک «ایالات متحده و رژیم صهیونی» با عنوان «شیر یهودا» آن هم در این بازه زمانی می‌تواند توجه و مرور چند نکته را ضرورت بخشد:

۱/ تکیه بر سابقه تمدنی به عنوان «عقبه استراتژیک» یکی از متعارف‌ترین و معمول‌ترین شیوه‌ها برای هر جامعه‌ای است. خواه این جامعه از «موجودیتی رحمانی» همچون «جامعه ایران اسلامی» برخوردار باشد و خواه این جامعه در کالبد «موجودیتی شیطانی» همچون «جامعه غاصب و کودک کش رژیم صهیونی» ظهور و بروز یابد. پس همانگونه که «انسان مسلمان ایرانی» در معادلات قدرت خود همواره سعی می‌کند تا سبقه تمدنی خود را در ابعاد سرزمینی در قالب اسطوره‌هایی همچون «رستم» و «آرش» و ... و در ابعاد تفکری در قالب واقعیت‌هایی همچون «علی علیه السلام» و «خیبر» و ... تعریف و تبیین سازد و ...؛ «انسان یهودی اسرائیلی» نیز سعی کرده تا واقعیت کنونی خود را به مکتوبات در «تَنَخ» (תָּנָ"ךְ) که شامل «تورات» (תּוֹרָה)، «نویئیم» (נביאים) و «کتوویمدر» (כתובים) پیوند زند و شرایط موجود خود را به پشتوانه چنین «عقبه استراتژیک» بر اسطوره‌هایی همچون «استر» و یا واقعیت‌هایی همچون «پوریم» و ... بازتعریف و بازتبیین سازند. از این جهت است که «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر شیطان صفت رژیم صهیونی در دیدار ۷ مارس سال ۲۰۱۲ میلادی خود با «باراک اوباما» رئیس جمهور وقت آمریکا؛ که منطبق با اسفندماه سال ۱۳۹۰ هجری‌شمسی بود؛ نسخه‌ای از «کتاب استر» را به او داد و «جمهوری اسلامی ایران» راصراحتا «هامانی» جدید دانست!

۲/ «رژیم صهیونیستی» پس از گذشت 14 سال از اهدای «کتاب استر» و تبیین دکترین مواجهه خود برای «ایالات متحده آمریکا» و با یک برنامه‌ریزی ویژه، قصد داشتند تا موعد «پوریم» امسال را که یادآور تاریخ تلخ کشتار نیمی از «ایرانیان» در «دوران هخامنشی» است را بازآفرینی نموده و به صورتی بسیار متفاوت از سال‌های گذشته جشن بگیرد. پس شاید به این جهت بود که تنها چند روز مانده به موعد برگزاری این «جشن کاملا یهودی» که «هلوکاستی تاریخی» مهیب و دهشتناک را برای ایرانیان یادآوری می‌کند؛ اقدام به آغاز جنگی مستقیم با رمز «شیر یهودا» نمود. جنگی که در گام نخست «رهبری عالی مقام ایرانیان» را مورد هدف قرار داد و سپس به سراغ مراکز تجمعی و مدارس و مراکز بیمارستانی رفت و تنها در یک مورد، بیش از ۱۸۰ کودک و معلم را در دبستان و پیش‌دبستانی دخترانه در میناب به «شهادت» رساند و ...

۳/ اگر چه «شیاطین صهیونی» همواره سعی نمودند تا «امام شهید خامنه‌ای» را به مثابه «هامان» برای خود تبیین سازند و با بروز رسانی همان «دکترین استر» و «استراتژی مردخای» که در «کتاب استر» تعریف شده است؛ تمرکز ویژه خود را معطوف به قرار دادن «امام خامنه‌ای» در «تله رادیکال‌ شدن» نموده و کارویژه اصلی «شبکه نفوذ» را بر فاصله‌اندازی میان «رهبری» با توده‌های اجتماعی «مردم» ایران متمرکز نمایند و ...؛ اما واقعیت ملموس در ۳۷ سال گذشته آن بود که «امام شهید» با هوش و ذکاوت فوق العاده خود به خوبی توانستند «نقشه شوم دشمنان» را بخواند و صحنه را به نحوی آنچنان ویژه‌ و با تمسک بر آموزه‌های «سبک زندگی اسلامی و ایرانی» مدیریت نمایند که با وجود فتنه‌های مختلف در طی این چهار دهه، نه تنها چنین فاصله‌ای ایجاد نشود؛ بلکه حالا پس از شهادت او، مردم در جای جای کشور به خروش آیند و با وجود بمباران و ... هر شب با اجتماع‌ فراگیر خود در میادین اصلی شهرها و روستاها، فریاد انتقام سردهند و...

۴/ حماقت «شیاطین صهیونی» آن بود که خیال کردند «شبکه نفوذی مردخای» در طی ۴ دهه اخیر توانسته میان «امام خامنه‌ای» و «مردم ایران» جدایی بیاندازد و حالا در پس «فتنه دی‌ماه ۱۴۰۱» ایشان را همچون «هامان» آنچنان به انزوا بکشانند و در لاک دفاعی فرو برند که حتی پس از به قتل رساندن‌اش توسط «یهودیان» ، هیچ کُنش اجتماعی خاصی در جامعه صورت نپذیرد و اداره امور جامعه کلا به دست شبکه تحت مدیریت غیرمستقیم «شیاطین صهیونی» بیافتد و ...؛ اما واقعیت امروز «جامعه ایران» به وضوح ابعاد این «حماقت دشمن صهیونی» را آشکار ساخت و نشان داد که «امام خامنه‌ای» آنچنان هوشمندانه اقدام به ارایه تعریف جدیدی از نسبت رهبری با توده‌های اجتماعی در قالب «امام» و «امت» نموده که اساسا هرگونه نسبت و قیاس «هامان» و «وَشْتی» گونه‌ از شرایط حال و آینده میدان را برای پیگیری «دکترین استر» مردود و مبتذل می‌سازد.

۵/ وقایع چند روز اخیر نشان داد که «ملت عزیر ایران» به بلوغ و هوشمندی لازم برای مواجهه با «دشمن» رسیده است و به خوبی درک کرده که ماهیت کنونی میدان، تکرار دوباره تاریخ و دشمنی ادامه‌دار «شیاطین صهیونی» با «ایرانیان موحد» است. ایرانیانی که در طی نیم قرن اخیر و در پرتو «حاکمیت نظام جمهوری اسلامی» و با سال‌ها تبعیت از «امام شهید» خود حالا به درجه قابل قبولی از «دشمن شناسی» رسیده‌اند و به خوبی از نقشه شوم «دشمن» آگاه هستند و می‌دانند که سکوت در برابر به قتل رسیدن «هامان رهبر» و ۱۰ پسرش یک اشتباه بزرگ تاریخی است؛ زیرا بعد از چنین سکوتی نوبت به «قتل عام عموم ایرانیان» با هر عقیده و مرامی خواهد رسید و در این مهلکه تنها «بردگان و غلامان صهیون» خلاصی خواهند یافت. زیرا مبتنی بر «کتاب استر» پس از به قتل رسیدن «هامان» صدراعظم دلسوز و توانمند ایران و تمامی فرزندان‌اش؛ «یهودیان» مهاجر ساکن در ایران که اینک به واسطه «شبکه نفوذ استر و مردخای» توانسته بودند بر امور اجرایی کشور مسلط شوند؛ ضمن هجوم به شهرهای ایران، دست به «قتل عام گسترده ایرانیان» زدند و در ۱۲۷ استان ایران آن زمان، طی دو روز بیش از ۷۷ هزار ایرانی و به روایتی دیگر ۵۰۰ هزار نفر از ایرانیان را به قتل رساندند. پس اگر چه در مکتوبات «تَنَخ» (תָּנָ"ךְ) و در بخش «کتاب استر» (מגילת אסתר) به عنوان یکی از «کتاب‌های مقدس یهودیان» به کشتار ۸۰ هزار ایرانی اعتراف می‌شود؛ اما محققان مستقل این رقم را تا ۵۰۰ هزار نفر ذکر کرده‌اند و این در حالی است که بنابر برخی مستندات تاریخی، در آن زمان ایران نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر جمعیت داشته و با احتساب ۵۰۰ هزار نفر، بیش از نیمی از جمعیت آن روز ایران به دست «یهودیان» قتل عام شده‌اند. یهودیان با حمله به خانه های ایرانیان، مردان، زنان و کودکان را به قتل رسانده و بنا بر برخی از متون موجود اموال آن ها را نیز غارت می کنند. البته «یهودیان» در متون مقدس خود تنها به قتل عام ایرانیان اعتراف کرده و هرگونه غارت اموال ایرانیان را در ماجرای «پوریم» تکذیب می‌کنند و جالب آن است که همین اکتفا به کشتار و عدم غارت‌گری را از افتخارات خود می‌دانند...!!

۶/ «هامان» اگر چه توانسته بود از شدت حقد و کینه «یهودیان» و افکار پلید ایشان برای چپاول و غارت تمدنی «ایران و ایرانی» مطلع شود؛ اما کم‌مایگی ایدئولوژیک او سبب شد تا نتواند نوعی از «بسیج عمومی» را در مواجهه با این «شیاطین» ظهور یافته در کالبد بشری رقم زند و در نتیجه پس از حذف او جامعه ایران واکنش خاصی از خود نشان نداد و همین امر سبب شد تا «شبکه نفوذ» و تحت مدیریت «استر و مردخای» با کشتن «پسران هامان» به دار کردن اجساد آن‌ها در شهرها از میزان کنش‌گری ایرانیان آن زمان، آگاهی لازم را به دست آورد و پس از آن طی دو روز اقدام به کشتار گسترده و وسیع بیش از نیمی از جمعیت آن روز ایران نماید!

۷/ اگر چه سخن در این باب بسیار است؛ اما در پایان این گفتار لازم است تا به این موضوع توجه داشت که مهمترین ویژگی و وجه تمایز میدان در شرایط حاضر و با «عصر استر» را می‌توان در «تلفیق تمدن ایرانی و اسلامی» و ظهور اجتماعی مبتنی بر پیوند یافتگی «سبک زندگی ایرانی» با «سبک زندگی اسلامی» قلمداد نمود. اجتماعی که «عاشورا» برای‌اش کهنه نمی‌شود، چون «ظلم» و مفاهیمی همچون «طاغوت» و «استکبار» کهنه نشده و در هیاهوی سلطه‌طلبی‌های نوین و تلاش برای تحمیل «سبک‌های زندگی‌ شیطانی» همچنان فریاد «هَیهاتَ مِنّا الذِّلَّة» سر می‌دهد و مبتنی بر «عقبه تمدن ایرانی» خود قرن‌ها پس از «عاشورا» همچنان جان‌های بیدار را به مقاومت، عزت‌خواهی و ایستادگی در برابر انحطاط فرا می‌خواند و با وجود شکاف‌های بین نسلی، همچنان «جوانانی از نسل آرش و سیاوش» تربیت می‌کند که با درک پیام «قیام حسین ابن علی علیه‌السلام» حاضرند در مسیر مبارزه با «مستکبران شرق و غرب» و «شیاطن جن و انس» حتی جان خود را فدا نموده و به فیض «شهادت» نایل بیایند. جوانانی تربیت شده در مکتب مبارزاتی «امام شهید خامنه‌ای» که «ایران اسلامی» حالا بیش از پنج روز است که به پشتوانه ایشان در برابر تهاجم گسترده و تمام عیار «شیاطین صهیونی» ایستاده و اجازه نمی‌داده تا تاریخ تکرار شود و بار دیگر «ایرانیان» به مسلخ «شیاطین صهیونی» بروند و تاریخ شاهد کشتار گسترده ایرانیان تسلیم شده و مرعوب یهود، به مانند «دوران استر» شود و «پوریم» دیگری در حافظه تاریخ ثبت و ضبط گردد و ...

*پ. ن. ۱: حدود ۲ هزار سال است که از ماجرای «پوریم» و کشتار نیمی از جمعیت ایران به دست «یهودیان» می‌گذرد؛ اما فرقه‌های مختلف از «یهودیان» با هر مشی و مرامی در طول این چند هزار سال، اجازه نداده‌اند تا این واقعه از حافظه تاریخی حذف شود و با برگزاری سالانه «جشن پوریم» آن هم در دو روز متوالی و با برگزاری آئین ویژه پختن شیرینی به نام «گوش هامان» نه تنها بر دار کردن وزیر ایرانی را جشن می‌گیرند؛ بلکه به کشتار ایرانیان مباهات می‌وزند.

*پ. ن. ۲: «پوریم» (פורים‌) بر خلاف بسیاری دیگر از اعیاد یهودی که مورد قبول مسیحیان نیز می‌باشد؛ جشنی کاملا یهودی و منحصر از برای ایشان است که با وجود ثبت و ضبط در بخش «عهد عتیق» از مجموعه «کتاب مقدس» مورد تایید مسیحیت؛ اما اصل برگزاری و آئین‌های آن به هیچ عنوان مورد قبول هیچ یک از فرق مسیحیان نمی‌باشد.

*پ. ن. ۳: «پوریم» جشنی کاملا یهودی است که هر سال در روز ۱۴ و ۱۵ از ماه عبری آدار که متغیر در ماه میلادی فوریه و مارس است برگزار می‌شود، بر اساس تلمود، جوامعی که از نابودی یا آزار نجات یافته‌اند، باید جشنی مشابه پوریم، معروف به «پوریم کوچک»، برپا کنند. برای مثال، یهودیان شیراز علاوه بر پوریم اصلی، جشنی ویژه در روز دوم ماه عبری حشوان که متغیر در ماه میلادی اکتبر یا نوامبر است برگزار می‌کردند. این جشن به‌ویژه در میان یهودیان ایرانی بسیار محبوب است و با آیین‌هایی مانند پوشیدن لباس‌های نو، توزیع شیرینی میان کودکان، خواندن «کتاب استر» به‌صورت اصلی و تفسیری، و قرائت «اردشیرنامه» اثری از شاعر یهودی-ایرانی شاهین در قرن ۱۴ میلادی همراه است. یهودیان همدان نیز با گردهمایی در مقبره استر و مردخای که در همدان است، گاهی تا سراسر شب، این جشن را گرامی می‌دارند و یهودیان دیگر شهرها نیز برای شرکت در این مراسم به همدان سفر می‌کنند.

*پ. ن. ۴: در طی تاریخ، گرداگرد جشن «پوریم» مجموعه‌ای از آداب رشد کرده است که حال و هوایی بسیار کارناوال‌گونه به «پوریم» داده است. من جمله آنکه برای این روز یهودیان نقاب و لباس مبدّل می‌پوشند، و مردان و زنان، با آن‌که در حالت عادی ممنوع است، جامه‌های یکدیگر را بر تن می‌کنند. بچه‌ها با لباس‌های مبدّل به اجرای نقش‌هایی معمولاً متناسب با محتوای داستان استر می‌پردازند. دانش‌آموزان برای معلمان خویش هجویه می‌نویسند و از تعالیم یهودی تفسیرهای خنک و خنده‌داری ارائه می‌دهند. هرگاه در خواندن مگیلا از هامان یاد می‌شود جمعیت حاضر به سر و صدا و پایکوبی پرداخته، برای تحقیر نام هامان تا آن‌جا که می‌توانند شلوغ می‌کنند. در این روز کلوچه‌هایی سه‌گوش و پر از خشخاش که بین مردم به گوش هامان معروفند، صرف می‌شود. همچنین به یهودیان توصیه شده است که در این روز آن‌قدر مشروبات الکلی مصرف کنند که دیگر برایشان تمایزی میان «درود بر مردخای» (قهرمان داستان پوریم) و «مرگ بر هامان» (نقش منفی آن داستان) باقی نماند!